به گزارش شبکه خبری ایران اروپا؛ کتاب «تاریخ خنده» نوشته رضا کریم مجاور از سوی انتشارات نگاه منتشر شد. این کتاب با رویکردی تحلیلی و تطبیقی، خنده را از زوایای گوناگون بررسی می‌کند و به خواننده امکان می‌دهد تا این پدیده را فراتر از یک واکنش ساده، به عنوان بخشی از فرهنگ، تاریخ و روان انسان درک کند. نویسنده در مقدمه درباره انگیزه نگارش کتاب و اهمیت پرداختن به موضوع خنده سخن می‌گوید و جایگاه خنده را در کنار گریه به‌عنوان دو قطب تجربه انسانی مطرح می‌کند.

کتاب «تاریخ خنده» نوشته رضا کریم مجاور منتشر شد

 

به گزارش شبکه خبری ایران اروپا؛ کتاب «تاریخ خنده» نوشته رضا کریم مجاور از سوی انتشارات نگاه منتشر شد. این کتاب با رویکردی تحلیلی و تطبیقی، خنده را از زوایای گوناگون بررسی می‌کند و به خواننده امکان می‌دهد تا این پدیده را فراتر از یک واکنش ساده، به عنوان بخشی از فرهنگ، تاریخ و روان انسان درک کند.

 

نویسنده در مقدمه درباره انگیزه نگارش کتاب و اهمیت پرداختن به موضوع خنده سخن می‌گوید و جایگاه خنده را در کنار گریه به‌عنوان دو قطب تجربه انسانی مطرح می‌کند. سپس به خنده چیست؟، دستور زبان خنده، در ضرورت و فواید خنده، خنده‌درمانی، خنده در فرهنگ اقوام و ملت‌ها، خنده در آیین‌های آسمانی، خنده در آیین‌های زمینی، خنده و جهان سیاست، خنده و دربار شاهان، خنده عارفان، خنده شاعران، خنده فیلسوفان، خنده سیاست‌مداران، خنده خاورمیانه، خنده دیکتاتورها، خنده سربازها، خنده نقاشان، خنده دیوانگان، خنده ابلهان، پیوند کمدی و تراژدی، خنده در ادبیات کردی، خنده‌های مجازی، خنده‌های تجاری؛ خنده در سینما، خنده در عکاسی، خنده‌های واگیردار، خنده و بیماری کرونا، خنده‌های مرگ‌بار، خنده در کلام بزرگان اشاره می‌کند و در پایان نیز به فرجام خنده پرداخته است.

 

کتاب «تاریخ خنده» کوششی تأمل‌برانگیز در واکاوی پدیده خنده، نه به‌عنوان واکنشی سطحی و موقتی، بلکه به‌عنوان رفتاری ریشه‌دار در تاریخ، فرهنگ، دین و روان انسان است. نویسنده با الهام از تجربه ترجمه کتاب تاریخ گریه، بر آن شد تا نیمه گمشده این دوگانه انسانی را کاوش کند و خنده را نه‌تنها در نسبت با طنز، هزل و فکاهه، بلکه به‌مثابه نیرویی سازنده، شفابخش و گاه اعتراضی بررسی کند. او به انگیزه نگارش این کتاب اشاره کرده و چنین می‌گوید: «در روزهایی که سرگرم ترجمه کتاب «تاریخ گریه» نوشته نویسنده و پژوهشگر کُرد «صلاح حسن‌پهلوان» بودم، با خواندن و برگرداندن هر فصل، به اندیشه نگارش کتابی با عنوان «تاریخ خنده» فرومی‌رفتم؛ زیرا احساس می‌کردم که «تاریخ گریه» بدون «تاریخ خنده» کامل نخواهد شد و «گریه» تنها در کنار «خنده» است که به شکلی تام و تمام معنا خواهد یافت. ترجمه فارسی «تاریخ گریه» به همت «نشر آگه» منتشر شد و اندیشه «تاریخ خنده» هم چنان با من بود. یادم می‌آید که یک بار هم تلفنی پیشنهاد نگارش کتابی با عنوان «تاریخ خنده» را به نویسنده «تاریخ گریه» دادم اما پاسخ درستی دریافت نکردم. اندک‌اندک به فکر افتادم که خودم دست به کار شوم و مطالبی در این زمینه گردآوری کنم.»

لینک کوتاه : e92393
کد خبر : 3981
تیام دباغی

نوشتن دیدگاه

Security code تصویر امنیتی جدید

ارسال